Graj lepiej… w debla!

W drugim odcinku cyklu o grze podwójnej poznasz podstawy taktyki gry deblowej. Przekonasz się, że debel to nie singiel grany we czworo. W zespole deblowym każdy zawodnik ma swoje zadania. O zawodniku serwującym pisaliśmy w poprzednim odcinku. Teraz kolej na następnych.

Zadania partnera zawodnika serwującego.

1. Zawodnik powinien zająć pozycję wyjściową w półwykroku, mniej więcej w środku kara serwisowego, przenosząc ciężar ciała na nogę znajdującą się bliżej środka kortu, aby być w gotowości do zaatakowanie każdej piłki, gdy nadarzy się ku temu okazja. Zajęcie takiej pozycji pozwoli na błyskawiczny ruch w kierunku lecącej piłki. Przeniesie ciężaru ciała bardziej na nogę bliżej środka kortu pozwoli na duże wychylenie się w kierunku linii bocznej, gdyby odbierający skierował piłkę właśnie w tym kierunku.

2. Stojąc przy siatce zawodnik może wskazać serwującemu, gdzie ma uplasować serwis.

Robi to najczęściej gestem ręki schowanej za plecy, aby tej komunikacji nie zauważyła drużyna przeciwna. Znając kierunek serwisu, zawodnik wie, z jakiego kierunku może spodziewać się returnu i może ustawić się więc tak,  aby jego gra przy siatce była najskuteczniejsza, jeżeli zdecyduje się na atak na powracającą piłkę.  Nie powinien jednak sygnalizować,  że będzie atakował return, ponieważ oznaczałoby to zobowiązanie,  że pójdzie do siatki i będzie próbować przechwycić return rywali niezależnie od tego, czy serwis będzie mocny czy słaby.  Jeżeli partnerzy decydują się na atak na return, dla uniknięcia nieporozumień , powinni skomunikować się werbalnie w celu ustalenia sekwencji rozegrania punktu.

3. Zawodnik będąc przy siatce powinien starać się zbić każdą nadającą się do tego piłkę.

Istotne jest, aby zawodnik był agresywny przy siatce, był w ciągłym ruchu i próbował dosięgnąć każdą przelatującą nad siatką piłkę. Nie powinno się być biernym i stać przy siatce, ponieważ pozwalamy w ten sposób „okopać” się rywalom, ułatwiając im grę.  Przy siatce należy być ruchliwym i polować na każdą okazję.

4. W celu zaatakowania piłki przy siatce, zawodnik powinien poruszać się bokiem, będąc przodem do siatki. Nie powinien biegać wzdłuż siatki.

Jeżeli nie będzie stosował się do tej zasady, łatwo może „przebiec” nadlatującą piłkę, jeżeli przeciwnik zagra przeciw nogom.

5. Stojąc przy siatce, zawodnik  powinien znajdować się w ciągłym ruchu, dekoncentrując rywali.

Aktywność partnera przy siatce jest dużą pomocą dla serwującego. Możliwość  liczenia  na jego pomoc to istotne psychiczne wsparcie dla serwującego, którego odpowiedzialność za obraz gry jest znacznie większa

 

Zadania obierającego serwis

1. Za wszelką cenę odebrać serwis i przebić piłkę na stronę  rywali

To pierwsze i najważniejsze zadanie returnującego. Zagranie w siatkę lub aut to natychmiastowa strata punktu i śmiertelny grzech returnującego.

Return należy kierować pomiędzy rywali, lecz dokładność nie powinna zdominować głównego zadania – odegrania piłki na połowę przeciwnika. Stojący za siatką przeciwnik będzie starał się wywierać na odbierającego presję, dlatego istotna jest koncentracja na skutecznym returnie, a nie na rywalu.

2. Odbierający serwis decyduje o ustawieniu pary przy odbiorze serwisu.

Ustawienie pary odbierającej serwis determinowane jest tym, jak para chce rozegrać punkt. Jednak za każdym razem głównym celem  powinno być opanowanie siatki.

Wariant 1: atak na siatkę po każdej krótszej piłce lub krótkim serwisie

początkowo zespół stoi w klasycznym ustawieniu – jeden z przodu przy siatce, drugi z tyłu.  Odbierający idzie do siatki albo po słabym serwisie lub po zagraniu przez rywali krótkiej piłki. Opanowanie siatki jest dużym atutem dla każdego zespołu, ponieważ ułatwia zdobycie punktu. Return po słabym i krótkim serwisie nie musi być zabójczo mocny, musi być natomiast zagrany głęboko pod końcową linię, tak aby w następnym ruchu możliwe było dojście do siatki i zakończenie wymiany wolejem.

Wariant 2:  zespół stoi w klasycznym ustawieniu, a ideą tej sekwencji gry jest zagranie returnu niską piłką /np. slajsem/ pod nogi serwującego, co umożliwi partnerowi zbliżenie się do siatki i zbicie wolejem powracającej piłki. Zagranie pod nogi utrudni serwującemu dobry atak wolejem i zmusi go do błędu- piłka wyląduje w siatce albo zostanie podbita na tyle  wysoko, że wygrywający wolej będzie  formalnością. Ten schemat  gry przeznaczony jest dla zaawansowanych graczy, potrafiących bardzo dobrze i celnie returnować i sprawnie radzić sobie wolejem przy siatce.

Wariant 3: obydwaj gracze stają na końcu kortu i starają się dojść do siatki za każdym razem, gdy rywale zagrają krótką  lub słabą piłkę. Takie ustawienie nie zmusza zawodnika odbierającego serwis do gry po przekątnej i daje mu więcej luzu przy wyborze kierunku zagrania. Ponadto utrudnia zagranie pierwszego woleja, jako że aż dwóch zawodników będzie bronić linię końcową . Zespół odbierający serwis, gdy piłka znajdzie się po ich stronie kortu, powinien ją mocno zagrać w środek kortu pomiędzy rywali. Odegranie mocnej piłki wolejem nie jest łatwe i jeżeli wolej nie jest mocną stroną przeciwników, jest wielce prawdopodobne, że zrobią oni błąd zagrywając krótką, łatwą do zaatakowania piłkę. Jeżeli już rywale są przy siatce, należy grać agresywny lob, który odrzuci ich od siatki. Ustawienie „dwoje z tyłu” ma charakter defensywny, a należy pamiętać, że grę deblową wygrywa się przy siatce. Tak więc nie powinno być to ustawienie na cały mecz.

Jak ma ustawiać się para?

Pozostaje jeszcze jedno pytanie dotyczące ustawienia pary, a mianowicie po której stronie mają ustawiać się zawodnicy – kto stoi z prawej a kto z lewej strony kortu? Decyzja, kto gra po której stronie, powinna zależeć od tego, kto lepiej returnuje serwisy zagrane na prawe lub na lewe karo. Uważa się również, że zawodnicy powinni tak się ustawić, aby mogli dysponować swym najlepszym zagraniem od strony środka kortu. Mogą wtedy najlepiej bronić środka swojej połowy kortu, jak też najlepiej  zagrywać w środek kortu przeciwników.

ustawienia w deblu 2

A co robi drugi zawodnik w parze odbierającej serwis ?

Często jego rola jest niesłusznie niedoceniana. Postawa tego zawodnika może być decydująca w przełamaniu serwisu przeciwników.

1. Ustawienie – na środku  linii serwisowej kara serwisowego. Dlaczego akurat tam?

  • Dobrze widać całą linię kara serwisowego, co pozwala wywołać  ewentualny aut przy serwisie.
  • Stojący tam gracz nie naraża się na ryzyko trafienia piłką zagraną przez partnera przy returnie.
  • Najważniejsze jest jednak to, że dzięki temu ustawieniu zawodnik ma szansę  na odegranie piłki, którą zbije stojący przy siatce rywal.

Uwaga gracza w pierwszej fazie returnu wymiany powinna być skoncentrowana na rywalu stojącym przy siatce, ponieważ stanowi on zagrożenie dla returnowanej  piłki wracającej na połowę przeciwników. Powinniśmy starać się zablokować ewentualnego woleja, który najprawdopodobniej będzie grany w środek naszego kortu. Jeżeli jednak piłka minęła już ustawionego z przodu rywala i leci dalej, przechodzimy do realizacji następnego zadania, czyli:

2. Trzy kroki do przodu, aby zamknąć siatkę

Jak tylko piłka minie zawodnika stojącego przy siatce, natychmiast zbliżamy się do siatki aby zablokować możliwość odegrania piłki  przez środek. Zajmujemy wygodną pozycję do zagrania wolejem i jednocześnie tworzymy presję na rywalu, który aby skutecznie przebić piłkę, musi teraz grać loba lub próbować trafić w korytarz  deblowy, co obarczone jest sporym ryzykiem błędu.

3. Aby skutecznie zablokować przeciwnikowi siatkę i możliwość zagrania woleja, niezbędne jest dobre ustawienie. Ustawienie przy siatce zależy od miejsca, w które skierowano return i z którego następnie  zagrywa przeciwnik (patrz rysunek).

 

4. Od czasu do czasu, aby trochę pomieszać w szykach przeciwników, można cofnąć się spod siatki w okolice linii końcowej, tworząc defensywną formację „dwóch z tyłu”. Zmiany ustawienia będą wymuszały zmianę taktyki przeciwników, co może przyczyniać się do ich błędów.

ustawienia w deblu