Trening bez trenera

Doskonalenie gry bez trenera nie jest prostym zadaniem, szczególnie dla początkujących tenisistów. Ich umiejętności ogólne nie są jeszcze w takim stopniu opanowane, aby mogli koncentrować się na korygowaniu własnych błędów, których w dodatku mogą być po prostu nieświadomi. Szczególnie tenisistom rekreacyjnym   brakuje wiedzy o Hewitt RG 07prawidłowej technice i skutecznych sposobach jej nauki. To właśnie jest zadanie trenera, aby prawidłowo nauczać, obserwować i korygować błędy.  Jednak bez samodzielnej pracy gracz nie będzie czynił postępów, nie będzie rozwijał swych umiejętności tenisowych.  Nauka gry z trenerem jest na pewno najlepsza, jednak na dłuższą metę niezmiernie kosztowna i przez to niewiele osób może sobie na nią pozwolić. Należy zdać sobie sprawę, że jedna godzina gry z trenerem tygodniowo to znacznie za mało, aby móc zrobić znaczące postępy. Dlatego też,  każdy gracz chcący się tenisowo rozwijać, powinien po każdych zajęciach otrzymać od trenere „pracę domową” do odrobienia, aby utrwalić sobie ćwiczone na lekcji umiejętności.

Niestety jest rzadkością, aby trener dawał graczom tego typu zadania. Ale jeżeli jesteś ambitnym zawodnikiem i chcesz coraz lepiej grać, to mamy dla Ciebie „good news”. Przygotowaliśmy „ściągę” z różnymi ćwiczeniami, które pozwolą Wam samodzielnie lub z partnerem doskonalić swoją grę.

Zacznijmy od gry na luzie…..

Kto nie lubi pograć  w tenisa bez obciążenia psychicznego, jaką niesie ze sobą  gra na punkty. Wykorzystajmy więc taką okazję do rozwijania naszych umiejętności, zamiast tylko przebijać piłki bez wyraźnego celu. Poniżej znajdziecie kilka ćwiczeń, które poprawią Waszą technikę i umiejętności taktyczne.

1. Zaznacz na każdej połowie 1/4 kortu przylegające do prawej i lewej linii bocznej.

trenuj sam  wymianyW przypadku, gdy w czasie wymiany piłka ląduje na prawej, skrajnej ćwiartce , Twoim zadaniem jest zagranie forhendem albo po linii (gdy piłka jest głęboka) albo po krótkim krosie (gdy piłka jest krótsza), ale w taki sposób, aby za każdym razie trafić w którąś ze skrajnych ćwiartek partnera. Jeżeli chcesz utrudnić ćwiczenie, możesz dołożyć zagranie z bekhendu. Gdy piłka ląduje w lewej skrajnej ćwiartce, graj z bekhendu slajsem według schematu jak powyżej.

Gdy piłka ląduje poza zaznaczonym obszarem, graj dowolnie, najlepiej na wprost, aby nie otwierać przeciwnikowi możliwości zagrań kątowych.

 

2. Bez winnera

Ćwiczenie na regularność, wytrzymałość  i CIERPLIWOŚĆ.
Zadaniem grających jest utrzymanie jak najdłuższych wymian i „zabieganie” przeciwnika. Piłki powinny być grane z topspinem, wysoko nad siatką,  kierowane do narożników lub linii bocznych kortu, nie wolno grać piłek kończących (winnerów). Na początku ćwiczenia określcie sobie minimalną długość wymiany np. 20 uderzeń. Gracz, który w trakcie rozgrywania takiej serii pierwszy popsuje piłkę – traci punkt. Jeżeli nikt nie popsuł piłki – każdy  dostaje po punkcie. Gramy do 7-10 punktów.
Jeżeli nie możecie się jednak powstrzymać od grania mocnych, płaskich piłek, możecie „podwyższyć” siatkę, rozpinając linkę  nad taśmą siatki  (ok. 50-70 cm nad taśmą).
3. Dyktator i obrońca To doskonałe ćwiczenie na sprawdzenie swoich umiejętności ofensywnych, ale również obronnych. Jeden z zawodników to „dyktator” – ma rządzić na korcie, grać wyłącznie ofensywnie, może zagrać w dowolne miejsce kortu przeciwnika. Drugi zawodnik  to „obrońca” – jego zadaniem jest obrona oraz odgrywanie piłek w zaznaczoną na szaro ćwiartkę kortu. Liczymy punkty zdobyte w ofensywie i obronie, zwłaszcza  niewymuszone błędy „dyktatora”. W ten sposób możemy  ocenić skuteczność naszej gry ofensywne. „Obrońca” powinien zwracać uwagę  na dobre krycie kortu.

Czas: 5-7 minut dla każdego z zawodników, potem zmiana ról.
dyktator
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
4. Trening wolejowy.
Doskonałe ćwiczenie wolejowe i jednocześnie rozgrzewka przed grą.
 Zastąpcie tradycyjną rozgrzewkę polegającą na bezproduktywnym przerzucaniu piłki nad siatką treningiem wolejowym.
Gramy na połowie kortu  (od linii bocznej do serwisowej) i rozpoczynamy grę podaniem „z dołu”, stojąc na linii serwisowej.  Waszym  zadaniem jest zdobycie punktu z woleja, półwoleja lub loba. Punkt zdobyty po odbiciu się piłki w karze nie liczy się.
Zwrócie uwagę, aby być podczas wymian w ruchu, na palcach nóg, i po każdym woleju zbliżać się do siatki, aby zagrać piłkę kończącą.
wolej_gra na 1-2 kortu.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
5. Trening serwisowy
Na treningach bez trenera nie powinniśmy zapominać o serwisie, który często jest w takich przypadkach marginalizowany. Gracze nie przepadają za ćwiczeniem serwisu, ponieważ wybija  z rytmu gry i spowalnia jej tempo. Ale jeśli myślicie o grze w turniejach  lub nawet grze z przyjacielem lub przyjaciółką, brak dobrze opanowanego serwisu będzie waszą słabością i źródłem punktów dla przeciwnika. Bez ciągłego ćwiczenia  serwisu, nigdy go nie opanujemy w zadowalającym stopniu. O ile w trakcie godziny treningu wykonacie 500-600 uderzeń z forhendu i bekhendu, to ile serwisów wykonujecie w tym samym czasie? Zwykle trenerzy ograniczają trening serwisowy do ostatnich 5-7 minut treningu, a gdy zawodnicy grają z sobą bez trenera, bywa że trening serwisu jest w ogóle nieobecny.
Cóż więc proponuje wam Tennis Coach? Nie zarzucać treningu serwisowego i serwować przy każdym wprowadzeniu piłki do gry. Zamiast podawać piłkę „z dołu”, wprowadzajcie piłkę do gry serwisem. Aby nie cierpiało na tym tempo  i regularność gry, grajcie drugi serwis. Ułatwi to partnerowi jego odbiór i zmniejszy ilość błędów z returnu zakłócających tempo wymian, a wam pozwoli na doskonalenie niezmiernie istotnego w grze na punkty drugiego serwisu. Po nie trafionym w karo serwisie nie przerywajcie gry, niech wymiana trwa. Jeżeli serwis wylądował w siatce, niech natychmiast serwuje ten, kto ma pod ręką piłkę. W miarę robienia serwisowych postępów, serwujcie coraz mocniej, przy okazji ćwiczcie celność serwisu w ozaczoną strefę kara. Jeżeli waszym serwisowym problemem jest częste trafianie w siatkę lub nie trafiacie w karo, przy najbliższej okazji poproście trenera o skorygowanie waszej techniki. Nie bójcie nagrać się kamerą waszego smartfona, aby samemu zanalizować swoje błędy.
Wprowadzanie piłki do gry serwisem pozwala równiez na  lepsze opanowywanie rozwiązań taktycznych, niezbędnych w trakcie gry meczowej.
Poniżej znajdziecie dwa ćwiczenia taktyczne stosowane do  rozegrania piłki po serwisie i szybkiego  zdobycia punktu lub zepchnięcia przeciwnika do defensywy. Dobre opanowanie tego schematu rozgrywki będzie dla was prawdziwą kopalnią punktów w trakcie meczu.
 6. Serwis i atak.
  • Zawodnik ma zagrać serwis jak najbliżej środka kortu w C, aby ściągnąć przeciwnika na środek kortu, a następnie zagrać przeciwnikowi „za plecy”, czyli mocnym forhendem , po krosie, w jego forhendowy narożnik, gdzie jeszcze przed chwilą przebywał.
serwis - i atak.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
  •  Zawodnik serwuje wyrzucającą piłkę na bekhend przeciwnika. Otrzymując raczej słabą piłkę na środek kortu, zagrywa ją po linii w otwarty kort.
serwis-otwarcie kortu.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
7. Odwrotny forhend
To niebezpieczne dla rywala  zagranie i warto je ćwiczyć. Zaczynamy podaniem piłki zagrywając ją od dołu, celując   tak, aby piłka wylądowała na korcie partnera w połowie odległości pomiędzy linią serwisową a końcową oraz pomiędzy osią kortu i lewą linią boczną.  Natychmiast po podaniu piłki zaczynamy się ustawiać w narożniku bekhendowym w pozycji do zagrania odwrotnego forhendu. Partner powinien obiec piłkę i zagrać odwróconym forhendem po przekątnej kortu, celując  w nasz narożnik bekhendowy, gdzie już czekamy na nadlatującą piłkę. Po naszym odegraniu piłki,  rozgrywamy normalny punkt, grając już dowolnie.
trenuj sam odwrotny forhend2
  • Rankingi ATP i WTA

    Rankingi ATP i WTA
  • Graj w debla…lepiej!

  • Budowa rakiety