Ćwiczenia „dwóch na jednego” powinny być ćwiczeniami rutynowo stosowanymi przez każdego z trenerów. Są doskonałym narzędziem intensywnego treningu i pozwalają na symulację najcięższych warunków meczowych, których nie da się odtworzyć w treningu
indywidualnym. Przewaga dwóch zawodnika działa na zawodnika grającego samemu bardzo mobilizująco, poprawiając jego koncentrację i staranność gry. Wymiany w takim treningu mogą być wyjątkowo długie i wyczerpujące, dlatego zawodnik szybko uczy się regularności, wytrzymałości i cierpliwości. Są to elementy, na które zawodnikom należy zwracać szczególną uwagę w wykonywaniu ćwiczeń. Nie mniej ważne jest uczenie zawodników prawidłowego poruszania się po korcie w sytuacji bardzo dużego natężenia wysiłku, jakie daje gra „2 na 1”. Należałoby także wspomnieć, że taka gra poprawia również kondycję psychiczną zawodników, jako że może ona doskonale przygotować do gry z dużo silniejszym od nas przeciwnikiem, czego nie da się osiągnąć w warunkach treningu singlowego.
W treningu „2 na 1” stosowane są 4 rodzaje ustawień graczy:
1. Wszyscy trzej grają zza linii końcowej – do treningu wymian z głębi kortu
2. Jeden stoi na linii końcowej, dwaj przy siatce – do ćwiczenia passing shotów i półwoleja
3. Dwaj na linii końcowej, jeden przy siatce – do treningu wolejowego
4. Wszyscy grają przy siatce – również do treningu wolejowego i ćwiczeń na refleks
Ćwiczyć można w układzie:
– trzech zawodników
– trzech zawodników i trener jako obserwator i/lub nagrywający piłki z koszyka,
– dwóch zawodników i trener.
1. Wymiana z głębi kortu
Zawodnicy grają wymiany z głębi kortu, starając się, aby piłka lądowała zawsze za linią serwisową. Zawodnik 1 gra sam na swojej połowie kortu
Ćwiczenie to ma rozwijać umiejętności prawidłowego i płynnego poruszania się po korcie, wytrzymałości fizycznej i odporności psychicznej (znacznie dłuższe wymiany) .
Ze względu na duże obciążenie zawodnika 1, zmiany powinny mieć miejsce co 7-10 min.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2.
Passing shot
Ćwiczenie wyrabiające refleks, szybkość decyzji oraz umiejętności zagrania w biegu i prawidłowego zachowania, gdy przeciwnik jest przy siatce.
Zawodnik 1 stoi na linii końcowej, zaś zawodnicy 2 i 3 stoją przy siatce i grają woleje w dowolne miejce kortu bronionego przez zawodnika 1. Ten zaś, starając się grać jak najniżej nad siatką, ma za zadanie przebić piłkę na stronę przeciwników.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
3.
Wolej
Ćwiczenie ma za zadanie rozwój umiejętności wolejowych, a zwłaszcza poprawianie regularności zagrania i antycypacji gry przeciwnika.
Zawodnicy 2 i 3 stoją na linii końcowej i kierują piłkę raczej nad środkową częścią siatki (nie trenujemy passing shota!).
Zawodnik 1 broni całej siatki i na ile to możliwe, gra agresywny wolej, nie ułatwiając zbytnio życia swoim przeciwnikom.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
4. N
a rozwijanie umiejętności zagrywania piłek kończących
Zawodnicy 2 i 3 stoją kilka metrów za linią końcową, a ich zadaniem jest granie obronnej, defensywnej, „martwej” piłki, tak aby lądowała w karach serwisowych lub w okolicach linii serwisowej. Zawodnik 1 wyłącznie atakuje, ma za zadanie za każdym razem zagrać , jak może najmocniej, swoim nalepszym uderzeniem w któryś z narożników kortu. Każde udane zagranie to 1 punkt, każde zepsute to -1. Wygrywa ten z zawodników, który w ciągu 5 min osiągnie jak najwięcej punktów na plusie.
Wskazówka dla trenera: zwracaj przede wszystkim uwagę na prawidłową pracę nóg i ustawienie się zawodnika do piłki.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
5. Szybki wolej
Ćwiczenie wyrabiające refleks oraz uczące prawidłowego zachowania w przypadku nietypowej sytuacji na korcie – woleja i pólwoleja ze środka kortu.
Zawodnicy stoją na liniach serwisowych. Trener wprowadza piłkę do gry, zaś zawodnicy mają ją zagrywać wolejem lub półwolejem. Zawodnik 1 może poruszać się po linii serwisowej i okolicach środka kortu, nie gra jednak przy samej siatce.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
6.
Zamykanie kortu
Ćwiczenie wolejowe dla zaawansowanych, służące nauce gry z półwoleja i uczeniu prawidłowego odruchu „zamykania” kortu w trakcie wymiany wolejowej.
Zawodnik 1 stoi w ¾ kortu, zaś zawodnicy 2i 3 stoją przy siatce. Trener wprowadza piłkę do gry, zawodnik 1 gra w kierunku partnerów przy siatce, którzy za każdym razem starają się „skócić” przebijaną piłkę, tak aby zawodnik 1 doszedł na tyle blisko, żeby zablokował im możliwość przebicia piłki, sam zaś mógł zagrać piłkę kończącą.
.