Naciągi hybrydowe są ciągle bardzo mało popularne w Polsce, co może dziwić, biorąc pod uwagę to, że mają tak wiele zalet. Główną przyczyną takiej sytuacji jest mała wiedza graczy i osób zakładających naciągi, co to jest hybryda i jaki jest cel łączenia dwóch różnych strun. Brakuje również wiedzy o zasadach łączenia strun, nie mówiąc już o umiejętnościach ich dobrania do stylu i siły gry. Nadal króluje poliestrowy monordzeń, który jest dla średnio grającego gracza klubowego najgorszym wyborem. O jego wyborze najczęściej względy budżetowe, jako że struny poliestrowe należą do najtańszych. Ten rodzaj naciągu powinien być wyborem graczy, którzy bardzo często zrywają struny. Natomiast jeżeli nie jesteś takim graczem, unikaj poliestru. Nie tłumi drgań ramy, które przenoszone na nadgarstek i łokieć prowadzą do kontuzji , szybko traci naprężenie, nie dodaje uderzeniu siły. Podsumowując, nie jest to naciąg dla graczy klubowych. Ich wyborem powinna być hybryda, łącząca najlepsze cechy dwóch rodzajów strun.
O zasadach doboru strun poprzecznych i podłużnych pisaliśmy we wcześniejszym wpisie. Powtórzmy – w doborze strun chodzi o taką ich kompozycję, aby zapewniły maksymalizację potrzebnych nam, wybranych cech naciągu: dynamiki, kontroli, wytrzymałości, komfortu i czucia. Naciągi zbudowane z jednego rodzaju struny zwykle nie dają szansy połączenia wszystkich pożądanych charakterystyk naciągu, np. jednocześnie komfortu gry i trwałości struny. Stosując hybrydę mamy szansę połączyć te dwie, wydawałoby się, przeciwstawne charakterystyki.
Kupując rakietę często wybieramy akurat ten model, którym gra nasz tenisowy idol. Rzadko kiedy interesujemy się, jakim naciągiem gra nasz idol. Gdy już za niemałe pieniądze kupimy rakietę, zakładamy do niego tani poliestrowy naciąg. Jest to działanie zupełnie bez sensu, ponieważ żeby wykorzystać zalety dobrej, drogiej rakiety, musimy ją uzbroić w równie dobry naciąg. Można śmiało powiedzieć, że pomijając umiejętności i technikę, za jakość naszej gry odpowiada w 50% rakieta i w 50% naciąg. Dlatego też w tenisie zawodowym do naciągów przykłada się nie mniejszą wagę niż do rakiet.
W chwili obecnej większość tenisowej czołówki gra naciągami hybrydowymi, najczęściej połączeniem połączeniem struny poliestrowej z naciągiem naturalnym lub innym o zbliżonych do naturalnego właściwościach. Oto kilka przykładów (przy każdym nazwisku informacja o modelu rakiety):
Roger Federer Wilson Pro Staff Six.One Tour BLX
Wilson Natural Gut/Luxilon Big Banger Alu Power Rough
Andy Murray Head YouTek IG Radical Pro
Luxilon Big Banger Alu Power/Babolat VS Touch
Lleyton Hewitt Yonex RDiS 100
Babolat VS Team/Luxilon Big Banger Alu Power
Feliciano Lopez Wilson Juice 100 BLX
Luxilon Alu Power/Luxilon AceVS Team
Serena Williams Wilson Blade 104
Luxilon 4G/Wilson Natural Gut
Agnieszka Radwanska Babolat Pure Drive Lite
Babolat RPM Blast/Babolat VS Team
Venus Williams Wilson Blade 104
Luxilon 4G/Wilson Natural Gut
Caroline Wozniacki Yonex VCore 100S GT
Babolat Revenge/Babolat VS Team Natural Gut
Jo-Wilfrid Tsonga Babolat AeroPro Drive GT
Babolat VS Team/Luxilon Alu Power Rough
Maria Sharapova Head YouTek Graphene Instinct MP
Babolat VS Team/Babolat RPM Blast
Andy Roddick Babolat Pure Drive Roddick
Babolat Pro Hurricane Tour/Babolat VS Team
Li Na Babolat Pure Drive GT
Babolat Pro Hurricane/Babolat Xcel
Jak widać, zestawy strun są różne, dominującym układem jest jednak poliester lub co-poliester na strunach podłużnych i naciąg naturalny na poprzecznych. Biorąc pod uwagę wysoką cenę naciągu naturalnego, nie są to zestawy tanie. Natomiast jeżeli go zastąpimy naciągiem syntetycznym (wielowłóknistym lub z owijanym rdzeniem o podobnej charakterystyce co naturalny), koszt takiego zestawu nie powinien się istotnie różnić od przeciętnego kosztu nowego, pojedyńczego naciągu.
Dobór strun do zestawu zależy tylko od nas i od naszej wyobraźni. Co prawda każdy z producentów naciągów posiada w swojej ofercie gotowe zestawy, jednak zachęcamy wszystkich do spróbowania własnych sił w budowie własnego, niepowtarzalnego naciągu.
Poniżej znajdziecie informacje przydatne przy zakładaniu naciągu. Jak widać, siłą naciągnięcia strun również w dużym stopniu można wpływać na charakterystykę rakiety
| Siła naciągnięcia |
Moc |
Kontrola |
Trwałość |
Czucie piłki |
Komfort |
| Słabsza | większa | mniejsza | większa | Większe | Większy |
| Mocniejsza | mniejsza | większa | mniejsza | mniejsze | mniejszy |
Grubość naciągu determinuje jego zachowanie podczas gry:
– cieńszy naciąg to większa dynamika i czucie
– grubszy naciąg to jego większa wytrzymałość.
| Gauge | średnica. |
| 15 | 1.43 mm |
| 15L | 1.38 mm |
| 16 | 1.32 mm |
| 16L | 1.28 mm |
| 17 | 1.25 mm |
| 17L | 1.20 mm |
| 18 | 1.10 mm |


