Need for speed czyli grać szybciej

W ciągu ostatnich dwóch dekad, tenis stał się grą bardzo szybką. Dzięki lepszemu sprzętowi, piłka może lecieć prędzej, a zawodnicy mają mniej czasu na reakcję. Umiejętność szybkiego poruszania się po korcie stała się kluczową umiejętnością i warunkiem skutecznej gry. Należy tu zauważyć, że szybkość na korcie nie oznacza najszybszego biegania po korcie. Szybkość w tenisie jest wypadkową kilku czterech elementów:  przyspieszenia, utrzymania równowagi  w ruchu, umiejętności antycypacji zagrań rywala i rzecz jasna, zdolności biegowych gracza. Doświadczeni zawodnicy wiedzą, że dopiero ich połączenie decyduje o uzyskaniu przewagi nad rywalem. Szybkość nie oznacza więc wyłącznie szybkiego sprintu w kierunku zagranych przez przeciwnika piłek. Szybkość w tenisie należy raczej utożsamiać z narzuceniem rywalowi takiego tempa gry, które pozwala na uzyskanie przewagi taktycznej.

Nie da się ukryć, że czynnikiem  decydującym o szybkości gracza jest jego przygotowanie sprawnościowe i siłowe oraz ogólna kondycja fizyczna. Przez ćwiczenia możemy ją poprawić, lecz wraz wiekiem nasza wydolność, a co za tym idzie – szybkość biegania, będzie spadać.  Nie oznacza to jednak, że musi spadać nasza szybkość tenisowa. Można doskonalić elementy gry, które będą niwelować utratę szybkości będącej wynikiem spadku wydolności wraz z wiekiem gracza. Można też poprawiać szybkość gry bez jednoczesnej poprawy  sprawności fizycznej gracza. Nad czym należy więc pracować?

 

1. Antycypacja .

Zwracaj baczną uwagę na grę rywala. Obserwuj go. Czy lubi grać dropszoty? Jak często gra slajsem? Czy gra wysoką piłkę czy uderza płasko? W jakich sytuacjach przeciwnik potrafi zagrać swoje najlepsze uderzenie? Jeśli poznacie ulubione sekwencje gry rywala, jego nawyki, a także jego reakcje na wasze zagrania, będziecie zawsze o krok do przodu przed przeciwnikiem, co da wam przewagę w rozgrywce, pomimo że możecie ustępować mu w szybkości na korcie..

 

2.    Ustawienie.

Jeśli brakuje Ci szybkości w nogach, nadrobić to możesz dobrym ustawieniem się na korcie. Znajdź taki punkt ustawienia na korcie, z którego grasz najlepiej i z którego najlepiej będziesz mógł kontrolować sytuację. Zagranie z tego punktu będzie zawsze groźne dla J&S cup 2007 104przeciwnika, natomiast ryzyko popełnienia przez ciebie błędu będzie niewielkie. Grając z tego punktu, będziesz mógł rozgrywać punkt na swoich warunkach. Dla przykładu – jeżeli lubisz grać  odwrotnym forhendem, twoim miejscem będzie obszar pomiędzy znacznikiem środka kortu a lewym narożnikiem. Mocna piłka na bekhend rywala będzie kopalnią punktów.

 

3. Geometria ruchu.

Szybkie nogi mogą nie być wystarczająco szybkie, jeżeli zawodnik wybrał niewłaściwą drogę dojścia do zagranej przez rywala piłki. A więc jeżeli tylko jest taka możliwość,  wybieraj najkrótszą drogę do miejsca, z którego możesz uderzyć piłkę.  Do piłki możesz dojść, biegnąc równolegle do linii końcowej lub nawet oddalając się pod pewnym kątem od końca kortu. Ale nam chodzi o to, aby przy każdej nadarzającej się okazji poruszać się do przodu w kierunku nadlatującej  piłki. Pozwoli nam to skrócić pole gry i zabrać czas przeciwnikowi, ponieważ odbita w jego kierunku piłka będzie miała do przebycia krótszą drogę i będzie leciała krócej

 

4. Gra z piłki wznoszącej.

To najlepsza metoda skracania pola gry i zmuszania przeciwnika do gry pod presją, a polega na zagrywaniu piłki od razu po jej odbiciu się od kortu, gdy piłka wznosi się po odbiciu. Rywal ma mało czasu na ustawienie się i optymalne zagranie piłki. Powoduje to, że piłki odgrywane są na środek, nie mają dużej siły i można je łatwo zaatakować, zmuszając rywala do biegania po całym korcie. Taki styl do perfekcji opanował Andre Agassi, który nie należał do najszybszych zawodników, jednak atakując piłki wznoszące, skutecznie przyspieszał grę i zmuszał przeciwników do błędów. Aby opanować tą technikę, pamiętaj o geometrii ruchu do  nadlatującej piłki, o której napisaliśmy w punkcie 3. Piłkę powinno zagrywać się z pozycji otwartej, pamiętając o uderzaniu jej przed sobą.