Walcz z błędami

 Tenis jest grą błędów. Zrozumienie, dlaczego popełniamy błędy, to pierwszy krok w kierunku lepszej, skuteczniejszej gry poprzez ograniczanie ilości popełnianych błędów.

kubot_2

Z przeprowadzonych obserwacji wynika, że najczęstszą przyczyną błędów (ok. 50%) jest nieprawidłowy wybór zagrania (uderzenia). Kolejną  przyczyną jest zła technika uderzeń(30% błędów) oraz brak samokontroli emocjonalnej i inne elementy mechaniki uderzenia (po 10%).

Gracze średniozaawansowani koncentrują się zwykle na jednym elemencie, a mianowicie na technice uderzeń.  Natomiast tenisowa elita nie wygrywa dzięki najmocniejszym uderzeniom, lecz dzięki umiejętności prawidłowego  wyboru uderzeń w zależności od sytuacji taktycznej. Jak więc dobierać uderzenia, aby być maksymalnie skutecznym, a jednocześnie nie popełniać błędów? Zanim odpowiemy na to pytanie, najpierw scharakteryzujmy trzy rodzaje gry zawodnika, co lepiej pomoże nam zrozumieć sens pojęcia „stref”.

1. Gra ofensywna

  • ustawienie wewnątrz kortu, aby skrócić odległość od przeciwnika i tym samym skrócić mu czas na odegranie
  • odpowiednie ustawienie do piłki, aby znalazła się ona w optymalnym miejscu do zagrania (czyli na wysokości bioder)
  • stała zmiana kątów zagrań i stałe atakowanie słabych stron przeciwnika

2. Gra neutralna

  • dostosowanie się do tempa wymian i szybkości zagrywanej przez przeciwnika piłki
  • utrzymywanie wymiany w celu „budowania” akcji w celu zdobycia punktu
  • utrzymywanie odpowiedniej wysokości piłki na siatką w celu zapewnienia odpowiedniej głębokości zagrań

3. Gra defensywna

  • ustawienie daleko za linią końcową
  • „podnoszenie” piłek z mocną rotacją w celu zyskania czasu na ustawienie się przed odpowiedzią przeciwnika
  • przechodzenie do gry neutralnej (długie  wymiany) zamiast prób zagrań typowo atakujących

 

W jaki sposób zawodnicy określają, czy zagranie powinno być ofensywne, neutralne czy defensywne?

Decyzję o sposobie zagrania może determinować to, w jakiej strefie kortu zawodnik się  znajduje. Ogólna zasada jest taka, że  im gracz jest bliżej siatki, tym więcej ma możliwości zaatakowania przeciwnika. Oczywiście nie zawsze to jest regułą  np. gdy musimy dobiec do trudnego dropszota tuż za siatką, wtedy trudno aby nasze zagranie nasze zagranie miało charakter ofensywny. Wpływ na to,  jak  piłka będzie zagrana, ma również  wysokość odbicia piłki, ustawienie i balans gracza oraz zapas czasu na wykonanie uderzenia i odegranie piłki.

Tenis strefowy

Tenis „strefowy” wiąże się bezpośrednio  z pojęciem tenisa procentowego, czyli gry dążącej do minimalizacji ilości popełnianych niewymuszonych błędów dzięki bardzo dobrej regularności gry, stosowaniu najpewniejszych i najlepiej wytrenowanych uderzeń, dokładności w zagrywaniu piłki w określone miejsca na korcie (tenisowi procentowemu poświęcimy więcej miejsca w jednym z następnych artykułów). Zawodnicy dążą do tego, aby procent niewymuszonych błędów był jak najmniejszy. Innymi słowy, zawodnik z mniejszym procentem popełnionych błędów wygrywa. Teoria stref jest ważnym elementem w grze procentowej i stosowana jest  z sukcesem od dziesięcioleci. W latach 70-tych kort podzielono na trzy strefy i nazwano je następująco: strefa ofensywna, neutralna i defensywna. W latach 80-tych , popularnymi określeniem gry według tego podziału było : broń się, atakuj, zabij (defend, attack, and kill). W dzisiejszych czasach słowa te nieco zmieniono na : kontroluj, atakuj, wykończ.

Slajd1

Zanim przejdziemy do szczegółów, powiedzmy jeszcze kilka słów o strefach, w jakich piłka powinna  poruszać się nad siatką, czyli innymi słowy, o wysokości na jakiej piłka przelatuje nad taśmą siatki.

Położenie gracza na korcie determinuje http://www.achaten-suisse.com/ wysokość lotu piłki nad siatką. Im dalej gracz stoi od siatki, powinien on zagrywać celując piłką coraz wyżej nad siatką. Liczba niewymuszonych błędów i krótkich piłek rośnie lawinowo, jeżeli zawodnik lekceważy zasady utrzymania piłki w odpowiedniej strefie wysokości lotu nad siatką. Zasada jest tu prosta. Aby zagrać głęboką i zarazem bezpieczną piłkę, zawodnik znajdujący się w korcie powinien zagrywać piłkę o. 0,6-1,0 m na siatką . Znajdując się na linii końcowej grający powinien mierzyć 1,0-1,5 m nad taśmą siatki, natomiast stojąc 3 m za linią końcową powinien grać 2-3 m nad siatką. Tak zagrywana piłka będzie lądowała głęboko w korcie przeciwnika, utrzymując go za linią końcową i utrudniając mu realizację planów taktycznych.

Slajd2

Teraz możemy wrócić do omawiania kwestii związanych z tenisem “strefowym”. Strefy wyznaczamy dzieląc połowę kortu na trzy równe strefy (patrz rysunek).  Od tego, w której strefie wyląduje piłka, zależy wybór bezpiecznego i skutecznego zagrania. Dobrzy zawodnicy dostosowują swoje zamiary taktyczne do miejsca (strefy) w której wyląduje piłka.

• Strefa 1 (kontrola) rozciąga  się od linii końcowej do 3,9 m w głąb kortu.   „Wysokoprocentowe” (czyli obarczone małym prawdopodobieństwem błędu) odegranie  piłki lądującej w tej strefie powinno skutkować głęboką, bezpieczną piłką w końcową część kortu przeciwnika. Dojrzali zawodnicy unikają zagrań ofensywnych z piłek lądujących w strefie 1.

• Strefa 2 (atak, uderzenie) jest strefą  środkową 3,9 m od linii końcowej i 3,9 m od siatki.  Z piłek lądujących w tej strefie powinno budować się ofensywne akcje lub bezpośrednio atakować przeciwnika.

• Strefa 3 (wykończenie) to strefa, z której powinno grać się piłkę kończącą, woleja lub skrót. Zasady taktyki mówią, że jest to miejsce przeznaczone na grę ofensywną, która powinna zakończyć się zdobyciem punktu.

Zaawansowani gracze mają świadomość, że takie samo podejście do gry mają również grający z nimi przeciwnicy. Innymi słowy, również druga strona dostosowuje swoje zagrania i ustawienia do tego, gdzie pada piłka i również stara się grać tenis procentowy.  Jeśli zawodnik zagra piłkę w strefę kończącą przeciwnika, to znaczy że czas się bronić.  Gra strefowa bardzo zwiększa zdolność i szybkość  antycypacji, poprawia krycie kortu i zwiększa różnorodność uderzeń. Mentalne przestawienie się na opisaną powyżej strategię gry daje bardzo dobre efekty jeżeli chodzi o skuteczność gry i poprawę bilansu wygranych i przegranych pojedynków.

Oczywiście należy sobie zdawać sprawę że strefy na korcie to rzecz daleko umowna i w dużym stopniu zależy od prędkości, rotacji i trajektorii lotu piłki. Odstępstwa od każdej zasady zaciemniają jej sens, wiec  każdy musi użyć zdrowego rozsądku w stosowaniu powyższych reguł, a także swoich umiejętności dostosowania się do warunków gry.